Bu Ay Neler Oldu? – Kitap Koala Seyir Defteri (Ekim 2018)

Bu Ay Neler Oldu? – Kitap Koala Seyir Defteri (Ekim 2018)

1173
PAYLAŞ

Kasım oldu bile, yıl bitti bitiyor. Ekim ayını güzel yeniliklerle kapattık. Birincisi, Cimri.com’un desteği ile bu harika tasarruf sitesinde yer alma imkanı bulduk. Artık Kitap Koala, Cimri.com’da listelenen firmalar arasında. Kendilerine bu harika iş birliği için teşekkür ederiz.  Bir diğer havadisimiz, Yıldırım Holding ve KAHEV (Kadın Hekimler Eğitime Destek Vakfı)  ile iki güzel projeye başladık. Ayrıca sitemizde sistemimizi geliştiren birkaç güncelleme gerçekleştirdik. Sistem geliştirmeleri için Mentis Bilişim ile aylık gelişim hedeflerimiz doğrultusunda ilerleyeceğiz. Yani her ay yenilikler, her ay daha etkin ve hızlı bir sistemle sürekli gelişeceğiz.  Takipte kalmanızı, büyürken elimizden tutmanızı çok isteriz. Finansallarımız da geçen ayki gibi… Yani küçük bir düşüşümüz var ama eminiz ki Kasım Ayı uğurlu gelecektir. Sonbaharı da uğurlamak üzereyken, size içinizi ısıtacak bir kış diliyoruz. Sokaktaki dostlarımız için battaniye ve kulübe hazırlıklarına başlamak için iyi bir dönem, onların da içi sıcacık olsun. Hazır konu dostlarımızdan açılmışken, biz bu ay sözü ve kürsüyü şirketimizin patronlarına yani hayvan dostlarımıza bırakmaya karar verdik. Ama onlarasözü vermeden önce sizden küçük bir ricamız var. Bilgi Üniversitesi bir proje başlatmış. Adı: Bilgi Umut Var ve sitede yılın sosyal girişim olay ve organizasyonlarını oylamaya tabi tutmuşlar. Bizi de oylarsanız daha çok kişiye ulaşıp görünürlüğümüzü artırabiliriz. Oylamak için http://www.bilgiumutvar.com/ adresini kullanabilirsiniz. Bu arada oylama her 24 saat için bir kere… Yani yarın ve devamında da oy verebilirsiniz. Tedavilerini üstlendiğimiz dostlarımızdan bazılarının sizlere mesajları var. Aşağıda iletiyor ve aradan çekiliyoruz. Gitmeden önce de sizi çok sevdiğimizi söyleyelim. Gelecek ay görüşmek üzere.

Şimdi Söz patronların;

Merhaba, ben Pamuk. Sokakta yaşamak çok zor. Bazen kendi aramızda bile kavga edebiliyoruz. Bana bir köpek saldırdı ve karnımda derin bir yara açtı. O kadar canım acıdı ve korktum ki. Titremeye başladığımda beni bulup bir yere götürdüler, hala çok korkuyordum. Sonra uyumuşum, uyandığımda yaram artık yoktu. Hala biraz acıyordu ama üstü kapalıydı. Biraz koklayıp buranın güvenli olduğuna karar verdim. Kendimi temizleyip uyumaya devam ettim. Bir kaç gün daha geçti, artık rahatça hareket edebiliyordum, hazırlandım, onlara teşekkür ederek ayrıldım. Giderken köpek görünce saklanmamı, bir şey olursa yine uğramamı tembihlediler. Tedavi paramı siz ödemişsiniz, mitak diye bir şey almışsınız (kitap). Çok teşekkür ederim.  KADIKÖY – 2018

Benim ismim yok, yine de konuşabiliyor muyuz? Ben köpeğim, büyüük bir köpeğim. Sokakta yaşıyorum, insan arabalarının geçtiği yollarda ve çöplüklerde geziyorum. Son zamanlarda yürümekte zorlanır oldum. Ön bacaklarım acıyor, kolumun üzerinde bir şey büyüyor, aşağıyı göremiyorum. (Omuzda kanserli tümör) Çok ağrıyor, bazen kanıyor. Beni gören birkaç kişi yakalamaya çalıştı, insanlara güvenmem. Onları severim ama canımı acıtanlar olmuştu. Sonra beni yakaladılar. Bir araca aldılar. Beni yakalayan kişiyi kokladım, hmm evet güvenilir kokuyordu. Klinik diye bir yere götürüp, bir yeri aradılar. Sonra beni yakalayan adam sevindi. İlaçlar verdiler, biraz canım yandı. Kolumda büyüyen şeyi aldılar. Uyudum. İlk zamanlar iyi hissetmedim, iştahım yok oldu. Sonra devam ettik, alıştım derken iyileşmişim. Yürürken canım yanmıyor, yemekle aram da epey iyi.  Beni siz kurtarmışsınız. Beni bulan dostum öyle dedi. Kanser artık gitti dedi. Teşekkür ederim. Gelirseniz bulduğum kemiklerden biraz ısırabilirsiniz.  İZMİR / URLA –  2018

Merhaba, ben Duduş, kara kediyim. Yıllar önce sahibim tarafından terkedildim. Evimden sonra sokağa alışmak çok zor. Bir süre dayanmaya çalışsam da buraya alışmış diğer arkadaşlarım gibi uyum sağlayamadım. Yemek ararken çok dolaşmak zorunda kalıyorum, bir süre sonra rahat hareket edemez, nefes alamaz oldum. Nurdan abla beni bulup baktı ancak işin içinden çıkamamış olacak ki birilerini aradı, uzunca konuştular. Sonra beni doktora götürdü, iki ciğerim varmış, ciğer çok severim. Benim ciğerim bozukmuş. (Burada sözü biz devralalım; Bronkopnömoni tanısı ile akciğer tedavisi yapıldı ve karaciğer değerleri de normale döndürülmeye çalışıldı.) Bana ilaç, mama ve oyuncak verdiler. Sonra Nurdan ablamla sokağımıza geri döndük. Nurdan ablam dedi ki, beni siz iyi etmişsiniz. Artık rahat nefes alıyorum, koşuyorum da. Karşılaşırsak size mamamdan veririm, teşekkür ederim.    YAKACIK – 2018

Merhaba ben Hope. Sanırım insanlar kendi aralarında bizleri dış görünüşlerimize göre ayırıyor, zira bu nedenle beni birileri aldı, sevdi ama sonra hasta kedilerin olduğu bir yere terk ettiler. Sanırım adı barınak, arada bir gönüllüler geliyor onlardan duydum. Gönüllüleri sevdim, keşke akşam gitmeseler.  Gözlerim acıyordu ve görmekte çok zorlanıyordum. Bir gün Batuhan adında, bizi sevmeye gelen bir gönüllü beni gördü ve yardım etmek istedi. Beni barınaktan kurtardı ve önlüklü bir abinin yanına götürdü. Beni sevdiklerini hissettim ama yine de çok korktum. Uyandıktan sonra artık daha iyi gördüğümü fark edip mutlu oldum, önlüklü abiden duydum ameliyatımın tüm masrafını Kitap Koala karşılamış. Sizin sayenizde olduğunu söylediler, çok teşekkür ederim. Artık bir yuvam var ve uçan kuşları daha rahat görebiliyorum. Evet kuş görünce hemen cama çıkarım.  BALIKESİR – 2018

Merhaba ben Ox. Artık hatırlayamadığım birileri beni severek aldı, sonra barınak dedikleri bir yere terk ettiler. Barınaktan sonra da sokaklarda buldum kendimi. Her gün boyumun yetmediği kovaların içerisinden gelen yemek kokularına uzandım ama yetişemedim, yiyemedim. Yatacak yerim hep sokaklardı. İnsanlar bazen bana dönüp “hoşt, hışt, pişt” diyorlardı. Ne demek istiyorlardı acaba? Kuyruğumu sallayıp yanlarına gittiğimde, bazen sevdiler, bazen vurdular ve kovaladılar. Bir gün Harun adında bir abi beni severek aldı ve evine götürdü. İnanamıyordum, bir yatağım ve mama kabım vardı. En önemlisi de beni seven bir insan. Sarılan, benimle oynayan, beni gezdiren. Bir gün sırtımda yaralar çıkmaya başladı ve Harun abim beni önlüklü amcaya götürdü. Çok ağrılarım vardı, canım yanıyordu ve önlüklü amca bana birazcık uyuyacağımdan bahsediyordu. Uyandığımda Harun abim bana Kitap Koala’ yı anlattı. Tüm tedavi masraflarımı siz ödemişsiniz teşekkür ederim ama size bir haberim var. Ben kansermişim, sırtımdaki yaralar ve canımı çok yakan ağrılarım bu yüzdenmiş. Çok uğraştılar ama vücudum dayanamadı, melek olduğumda Harun abim ve önlüklü amca çok üzüldü. Ama biliyor musunuz, melek olurken birilerinin sizi sevdiğini ve sizin için uğraştığını görmek, bilmek dünyanın en güzel şeyiymiş. Hepinize çok teşekkür ederim, dünyayı sevgi güzelleştirecek n’olur bizi unutmayın. MUĞLA –  2018

Bu Ay Neler Oldu Seyir Defteri 9 (Ekim 2018)
Bu Ay Neler Oldu Seyir Defteri 8 (Eylül 2018)
Bu Ay Neler Oldu Seyir Defteri 7 (Ağustos 2018)
Bu Ay Neler Oldu Seyir Defteri 6 (Temmuz 2018)
Bu Ay Neler Oldu? Seyir Defteri 5 (Haziran2018)
Bu Ay Neler Oldu? Seyir Defteri 4 (Mayıs 2018)
Bu Ay Neler Oldu? Seyir Defteri 3 (Nisan 2018)
Bu Ay Neler Oldu? Seyir Defteri 2 (Mart 2018)
Bu Ay Neler Oldu? Seyif Defteri 1 (Şubat 2018)